Columns

Hadden wij weer: een eclips van de Action. Sjongejonge, wat een sof. Ik snap ineens hoe vrouwen zich voelen nadat ze een hele dag zijn lekker gemaakt door hun man over wat er vanavond in de slaapkamer tijdens de liefdesmarathon gaat gebeuren. Meestal blijven ze na 1 minuut en 22 seconden achter met: “O-dit-was-het-al?”. Hij had z’n sokken nog aan. 

Er zijn dingen in de vooruitgang waarvan je later denkt, was dit eigenlijk wel ‘vooruit’? De zelfscankassa, die inclusief controle langer duurt dan een praatje met de cassière. De slimme thermostaat die zo slim is dat ie zelf bepaalt hoe warm het moet zijn. De elektrische achterklep van je auto waardoor je in plaats van één ferme zwaai vijf seconden naar een dichtgaande klep staat te kijken. 

Dat ik een stukje over voetbal schrijf is vragen om problemen. Alsof Patty Brard aan hoogleraar Robbert Dijkgraaf uitlegt hoe mathematische fysica werkt. Al moeten we mijn kwaliteiten als ervaringsdeskundige ook weer niet uitvlakken. Die ene redding tijdens het WK ’78 kwam wel van ondergetekende. Oké, dat was dan wel niet in Argentinië maar op het oefenveldje van Ado ’20 in Heemskerk bij de E8, maar dat zijn details. Hoe dan ook, ik betrap mezelf ineens op een mening over voetbal dus dat mag wel in de krant. Bij deze. 

Jort Kelder is de oom waarvan je het jammer vond als ie er niet was op je verjaardag. Dan was alles saaier. Geen tantes die met ogen rolden, geen vaders die riepen “Nu ga je echt te ver!”, geen zelfingenomen lachje als iedereen op de kast zat. Jort weet wat hij moet doen om trending te blijven. Met een overtuiging waardoor je die aanstellerige bretels het liefst meteen in z’n mond zou willen proppen. Maar ik mag hem. 

Afgelopen week ontplofte mijn inbox op Instagram. Ik dacht nog: “Huh? Ik had Second Love toch allang opgezegd?” Maar het ging over mijn stukje in de krant. Ik had het vorige week over de korting voor 65-plussers die in tram, bus en metro wordt afgeschaft ten gunste van gezinnen met kinderen. 

Waarom doen vijfenzestigplussers vaak dingen waarvan de rest van Nederland denkt: is dit nou handig? s‘ Ochtends om kwart over acht in de rij bij de bakker staan twijfelen tussen tijger- of krentenbollen, precies als iedereen nog snel wat brood voor werk of school wil halen. Op de roltrap in het midden blijven stilstaan. Met de caissière het weekend doornemen onder het afrekenen van één pak melk. 

“Ben je vrouw, ben je queer, ben je van kleur? Kom naar voren! Witte mannen naar achteren!” Dat riep zangeres Sophie Straat onlangs tijdens een optreden op het ‘Best Kept Secret’ festival. Het festival deed zijn naam geen eer aan want het fragment was erna overal te zien. De mannen bij Vandaag Inside bespraken het voorval en Nieuws van de Dag ging de straat op om te vragen wat mensen ervan vonden. Het leverde geschokte en verontwaardigde reacties op. 

Op de heetste dag van het jaar stond ik in mijn onderboek onder een hele dikke toga als Buitengewoon Ambtenaar van de Burgerlijke Stand. Ik mocht mijn zoon en schoondochter trouwen.