Columns

De BBQ moet blinkend schoon, de groene aanslag van de tuinmeubelen af en de olijfboom die je in een vlaag van mediterrane waanzin bij de Action kocht, moet worden gesnoeid. En dan is er nog het gras. Dit is de tijd waarin doorgaans uitgebluste mannen veranderen in mensen die ineens wel weten wat ze willen. Een strakke, groene, rimpelloze, mosvrije grasmat. De robotmaaier verandert van een dood ding in een collega. Ze geven hem een naam. Ze praten tegen hem. Ze overleggen met ChatGPT over maaien, verticuteren, kalken, zaaien en bemoedigend toespreken. Een vriendin van mij verzuchtte onlangs “Als hij één procent van de tijd die hij aan het gras besteedt zou gebruiken voor het bijhouden van zijn eigen schaamhaar, zag onze relatie er een stuk vrolijker uit”. Heren, doe er uw voordeel mee.

Als ik naar mijn eigen tijdlijn kijk, is de lente ook de periode dat vrouwenclubjes ontwaken uit hun winterslaap. Waar het lente-uitje van mijn moeder vroeger nog gewoon in de salade zat, betekent het nu dat jaarclubs, disputen en sportgroepjes samenklitten voor een uitje naar Praag, Milaan of Barcelona. Even ‘Lekker met de meiden’ Nou ja, meiden. “In ons hoofd zijn we nog jonge hindes” zei een vriendin “maar als we in onze shorts en hempjes over de boulevard lopen, zie ik dat we allemaal nog wel hetzelfde lijf hebben, alleen niet meer gestreken.” Tja, waarom zou je als man nog vrouwonvriendelijk zijn als ze dat zelf veel beter kunnen?

Het is een wonderlijke verzameling van vrouwen in de overgangsklasse die elke lente een paar dagen aan hun snurkende man ontsnappen. De clubjes hebben vaak namen. Lekker gek: Witches. Bitches. Rock & Rollators. Op Schiphol roepen ze ondeugend “What happens in Valencia, stays in Valencia!” En wat gebeurt er dan? Irene krijgt hielspoor, Corine haar rugtasje is gejat en Bianca wordt kotsmisselijk als ze hoort dat de spaanse bitterballen waar ze net zo heerlijk van heeft zitten peuzelen eigenlijk koeienogen waren. Gillen joh! Dit is dus lentefris boven de vijftig.

En dan moet Koningsdag nog komen. Dus hup; snel je kast in op zoek naar dan EK ’88-voetbalshirt waarvan je zelf de enige bent die vindt dat het nog prima kan. Lekker de hele middag naast een springkussen bijbabbelen met de buren over de écht belangrijke zaken in de wereld. De toestand van je gras en wie welke Kärcher heeft. Alles beter dan weten dat hier de bloesem opkomt, maar ergens anders de rook optrekt. Dat hier de rozen open barsten, maar ergens anders de ramen eruit klappen. Dat we hier ons meidenuitje plannen maar ze ergens anders plannen hoe ze de dag doorkomen.

Want iedereen is gek op de lente. Nou ja, bijna iedereen.

Richard Kemper

Instagram @richardkemper