Columns

Of ik gek geworden was? “Absoluut niet” weerlegde ik. “De middeleeuwen zijn weer helemaal terug! Wees blij, ik had ook een guillotine kunnen geven want ook de Franse revolutie is hipper dan hip. Je weet wel, de tijd waarin mensen probeerden met fakkels en geweld het systeem omver te werpen. De Bastille is nu alleen een gemeentehuis en de republikeinen een Facebookgroep met de naam ‘Loosdrecht Wordt Wakker’. ‘Vrijheid-Gelijkheid-Broederschap’ is vervangen door ‘AZC-Weg-Ermee’ en de vrouwenhaat waardoor mondige vrouwen destijds op de guillotine eindigden heet nu ‘Manosphere’. Verder is er niet veel anders.” Maar ze zat alweer in Duolingo. “We waren in gesprek hè?” probeerde ik nog. “Jaja, ik moet nog m’n levels halen.”

Misschien was het maar beter zo. Anders hadden we de hele dag besteed aan het bespreken van ‘De Zorgen van het Volk’ zoals een aantal politici de hondsdolheid van een paar gekken eufemistisch noemen. Het volk? Laat me niet lachen. Het volk kijkt B&B Vol Liefde en maakt zich druk over hoeveel elektrische laadpunten er zijn op weg naar de camping in de Dordogne. Laten we niet gaan geloven dat die paar idioten met capuchons en bomberjacks het volk zijn. Volgende week staan diezelfde idioten weer in het voetbalstadion.

Ook de groep melaatsen die met rieken en hooivorken opstoomden naar een woonwijk in Stadskanaal om twee heksen op de brandstapel te gooien zijn niet hét volk. Wat de twee moeders daar met hun kinderen hebben uitgehaald is met geen pen te beschrijven en weerzinwekkend. Maar het zijn sneue zielen die in hun ontwikkeling zijn blijven steken tussen ‘Oh oh Gerso’ en ‘Ex on the Beach’ die met bakstenen denken dat ze wraak moeten nemen op het huis van de twee slachtoffertjes.

We hebben er een paar eeuwen over gedaan om te komen tot het systeem van de trias politica: wetgeven, uitvoeren en handhaven. Sterker nog, we betalen er fors belasting voor. De groep ‘demonstranten’ die zich verheven voelen boven de ‘achterlijke culturen’ en ‘bananenrepublieken’ waar de vluchtelingen vandaan komen, maken zich precies schuldig aan het gedrag waarvoor die mensen nu juist zijn gevlucht. Geweld, burgeroorlogen, intimidatie, losgelagen vandalen die het recht in eigen hand nemen.

Of het nu vrouwen zijn die steeds minder mannen nodig hebben, vijftien vreemde mensen in een raadszaal of onbegrijpelijke daden van twee zieke geesten; zodra we bang zijn gaan we om ons heen slaan. Zoals in de middeleeuwen. Je zou denken dat we verder zijn. Misschien is dat nog wel het engste. Dat we onze beschaving denken te verdedigen door ons zo barbaars mogelijk te gedragen. Alsof je wil afslanken met een frikandellen-dieet. Gelukkig is onze premier er nog. Die was op Bonaire en werd gestoken door een kwal. Ook belangrijk.

Richard Kemper