Columns

Om nog maar te zwijgen van de steun uit de kamer, de woonkamer dan, die je nodig hebt om je vader te overtuigen dat eens per jaar verplicht mee naar de kerk net zo’n prima gok is als eens per week.

Als vader van een eigen gezin moet je nog geslepener zijn. Maar dan over het formaat van de nieuwe hond. Zodra je een big shopper tas van de Albert Heijn nodig hebt als poepzakje houdt het op. Ook moet je met je kinderen overleggen of het handig is om uit beleefdheid zo enthousiast te doen over de Ottolenghi cursus van mama. Zolang ze die oooh’s en aaah’s als aansporing blijft zien, schieten we toch een beetje ons doel voorbij.

Ook als helft van een duo ben ik geen meerderheid en moet ik zoeken, zeuren en zeiken om dat ene liedje extra in de show te krijgen of een cellist mee op tour. Als je het zo op een rijtje zet is het eigenlijk heel vermoeiend, dat smeken, overleggen, open staan, meenemen en discussiëren. Hoe lekker zou het zijn om gewoon alles in je eentje te beslissen en de rest moet niet janken.

Vanaf nu gaan we geen vintage kledingwinkeltjes meer in. Zo’n winkeltje waar je gratis luizen krijgt bij aankoop van een trui. Vanaf nu vragen we nooit meer in de eerste vijf minuten bij het kijken van een film: “Wie is dat?” Vanaf nu nemen we geen hippe thermoskannen water meer mee als we even snel naar de supermarkt moeten. Stel dat je zonder water komt te zitten. Vanaf nu vraagt nooit meer een kapper of je nog vakantieplannen hebt. Vanaf nu is er een verbod op het woord ‘hielkloven’ en winkelstraten waar de HEMA de hipste winkel is. Vanaf nu gaan we alleen nog om met vrolijke mensen en niet met types die op 4 januari al door het eigen risico heen zijn bij de psycholoog. Vanaf nu antwoorden we niet meer op pubers die de hele dag in bed liggen en naar beneden appen: “Pap, ik denk dat ik ADHD heb.”

Wat een heerlijke wereld zou dat zijn. Alles zelf beslissen. Dan zou ik de Johan Cruijff ArenA vanaf nu de Kemper ArenA noemen, de Duitse Waddeneilanden inlijven voor onze veiligheid en als de film over mijn vrouw aan alle kanten flopt roepen dat je nù tickets moet kopen want “De verkoop gaat SNEL!”

Misschien is zo’n minderheidskabinet waarin mensen moeten zoeken naar meerderheden zo’n slecht idee nog niet. Het houdt leiders bescheiden en het zorgt ervoor dat hun ideeën nog een keer gecheckt worden op hun haalbaarheid, ook al vinden ze het zelf briljant. Voor je het weet zet Rob Jetten kernwapens in tegen orkanen, exporteert hij iedereen die op straat geen paspoort op zijn voorhoofd heeft geplakt naar België, verklaart toekomstige verkiezingen ongeldig en onderzoekt hij of ‘ie zichzelf gratie kan verlenen.

Dan toch maar de iets langere weg. De weg van zoeken, zeuren en zeiken. Ik zou bijna zeggen; snel aan de slag! Dan maar wat langzamer.

Richard Kemper

Instagram @richardkemper