Columns

Die ga ik thuis ook eens gebruiken als ik weer eens tegen de opgetrokken wenkbrauwen van mijn vrouw aanloop omdat ik onze trouwdag ben vergeten. En we zijn niet eens getrouwd, kan je nagaan. “Daar gaat het dus niet om!” zal ze roepen.

Na alle zevenhonderdvierenveertig experts gehoord te hebben die in talkshows hun licht lieten schijnen over de belastingplannen, bleef ik nog met een vraag zitten: wat vindt Patty Brard eigenlijk van de Box 3-aanpak? Ik vraag me serieus af hoeveel mensen met een mening echt iets van snappen van al die fiscaliteit of gewoon Mona en Joost napraten dat de overheid de gewone, hardwerkende Nederlander weer eens bij de ballen heeft. Het is toch godsgeklaagd dat als je € 100.000,- hebt verdiend door eindeloos op refresh te drukken op je crypto-app, je daar € 36.000,- belasting over moet betalen? Dat is procentueel bijna net zoveel als een politieagent die zich dagelijks tussen vechtende echtgenoten en rellende bendes stort! Dat kan niet de bedoeling zijn.

Toegegeven, uiteindelijk werkt de strategie van ‘If you can’t convince them, confuse them’ uitstekend en weet niemand meer wanneer je waarom wat moet betalen. Laten we hopen dat Joop van den Ende snel komt met ‘Box 3 - The Musical’, dan hebben we er allemaal nog wat aan.

Het is illustratief voor het vermoeiende concept ‘minderheidskabinet’. Jetten moet kwartetten. “Mag ik van jou een gelijkblijvende WW?” “Prima, maar dan wil ik van jou de versoepeling van de stikstofregels.” Uiteindelijk kom je er wel, maar je eindigt met een veelkoppig monster. Het is een beetje zoals dat stel waarvan hij meer seks wilde en zij meer gesprekken en ze eindigden met eens per week naakt praten. Uiteindelijk is niemand blij.

Misschien is ons probleem gewoon een schromelijke zelfoverschatting. Oké, we zetten op 2.000 kilometer afstand de tuinsproeiers aan, maar wat kunnen we nu eigenlijk echt? Aan de ene kant van de wereld lukt het niet om een vrouw van vijftig te vermoorden met twee toch niet zo dodelijke injecties. Aan de andere kant lukt het niet om een vrouw van vijftig met kanker in leven te houden.

Beide zijn ultiem triest waarbij de laatste extra binnenkomt omdat het om Paulien Cornelisse gaat. Gevierd schrijfster, bejubeld cabaretière, geliefde tv-persoonlijkheid. Maar van alle talenten en wapenfeiten waarom ze geroemd wordt was ze toch vooral dochter, vriendin, vrouw, moeder, mens.

Wat kunnen we? Niets. Nou ja, misschien elke dag dat we ’s avonds ons hoofd op een kussen leggen even beseffen dat het puur toeval is dat wij er nog zijn. En dan rustig ademhalen. Een keer of drie. Dat is nog eens hyperfocus.

Richard Kemper

Instagram @richardkemper