Mona Keijzer geeft niet makkelijk op. Als ze zo doorgaat kan ze na het CDA, BBB, Mona Keijzer en Project2029 straks in haar eentje een coalitie vormen. Iedereen die haar regelmatig aan een talkshowtafel ziet, weet dat ze ook dan door zal discussiëren, desnoods met zichzelf. Want interrumperen is een keuze. Mona is in Den Haag het mooiste meisje van de klas, maar wel eentje waarbij de rest steeds harder zucht omdat ze voortdurend haar vinger opsteekt om te zeggen dat de schoolleiding er niks van begrijpt.
Ze is stoïcijns, overtuigd en niet gek te krijgen. Ze moet wel met vijf zonen. Een grap over haar echtgenoot die uroloog is ligt hier voor het oprapen, maar die laten we even keurig liggen. Een gezin met zes mannen is sowieso een goede springplank voor een politieke carrière. Na alle ouder-kind gesprekken over vapen, drinken, spijbelen, fatbiken, gamen, energydrinks, vuurwerk en de vaatwasser uitruimen, klinkt een debat met Geert Wilders als een rustige woensdagmiddag.
Los van deze Volendamse stoomwals op hakken is de kernvraag natuurlijk: zit Nederland te wachten op nóg een partij op rechts? Alle partijen daar willen minder regels, meer oplossingen, minder overheid, meer ruimte voor onze normen en waarden en de belangen van Nederlanders weer op één. Allemaal zaken die ook in het oprichtingsdocument van Project2029 staan.
Een document waar je het bijna niet mee oneens kunt zijn: mensen moeten normaal kunnen leven van een of twee inkomens, kinderen moeten een huis kunnen vinden en de overheid moet mee- in plaats van tegenwerken. Zelfs de SP vindt dit. Oké, ‘het gezin als fundament van de samenleving’ en ‘het afwijzen van multiculturalisme’ zijn minder algemeen maar ook daarvoor kan je al bij een rits partijen terecht. Leest u het zelf. Misschien komt u tot dezelfde conclusie: voor echt originele standpunten hoeven we niet bij Project2029 te zijn.
Blijft er over: de mensen. Nou ja, de mens. Project Mona. Volendam. Katholiek. Eigenzinnig. Toen heel Nederland geen bitterbal durfde te bestellen zonder QR-code ging zij ertegenin. Laf is ze niet. Toch blijft de vraag hangen: is dit een nieuwe politieke stroming of een meermaals afgewezen politicus die nog niet klaar met de politiek? Of zoals Bassie en Adriaan het ooit ongelukkig zeiden: “We gaan door totdat de mensen het leuk vinden!”
Misschien heeft Nederland meer behoefte aan iemand die alle geluiden op rechts eens bundelt. Die alle splinters in één vergaderzaal zet en de deur pas opendoet als er nog maximaal drie partijen over zijn. Eerlijk is eerlijk, als iemand dat kan, dan is het Mona. Interrumperen is een keuze.
Richard Kemper
Instagram @richardkemper
PS Ik ben er even uit, tot 3 oktober!
%20Stefan%20Schipper_vierkant.jpg?width=360&crop=0%2C0%2C2480%2C2480&signature=af0aac6883f28d4b2d60505d12ffc98f694e20b8)