Columns

Het is een wonderlijk verwijt in de categorie ‘How can I make this about me’. Er is namelijk een verschil. Met Israël hadden we al die tijd contact. Ze delen onze waarden, we spreken dezelfde taal. Ze zijn als het ware ‘een van ons’. Dus als de regering van Israël in onze ogen rare dingen doet, voelt het logisch om daar iets van te zeggen. Alsof je een familielid toespreekt: “Doe ff normaal joh”. Omdat je weet dat ze het horen en je gelooft dat je invloed hebt. Al is het maar een beetje.

Bij het regime van Iran is dat totaal anders. Ze verstaan ons niet, het is geen familie, ze willen niks van ons weten en zullen nooit naar ons luisteren. Het regime dan hè. Natuurlijk moeten we de bevolking steunen in hun revolutie. Met sancties, met diplomatieke druk, wapens en hulp waar het kan. En als een social media post ook helpt is dat mooi. Maar de invloed van zo’n post naar de machthebbers is nul-komma-nul. Dus als je nu niet je hele tijdlijn volpropt met loyaliteitsbetuigingen aan Iran betekent dat niet dat je de bevolking niet steunt of hypocriet bent. En Palestina heeft er al helemaal niks mee te maken. Zullen we dus stoppen met elkaar de maat te nemen hoe groot je openlijke support is voor wie?

Misschien kunnen we in die tijd beter Groenland aanmoedigen om stand te houden in hun streven naar autonomie. Je weet wel, wat we de Iraanse bevolking ook zo gunnen. Gelukkig draagt Europa een steentje bij en sturen we militairen. Sorry, militair. Nederland stuurt één militair. Noorwegen twee en Zweden drie. Zo! Nu zal Trump nog wel even achter z’n oren krabben. Het is maar welk gewicht je in de schaal legt.

Daarover gesproken, als het wereldnieuws te groot is, zit er maar een ding op: micromanagen. Met als januari-focus: ons gewicht. We moeten afvallen. Althans, dat bedacht ik toen een stewardes in het vliegtuig zei: “Sir, please fasten your meatbelt”. Het is klaar, ik ga gezonder leven. Maar net zo onduidelijk als tegenwoordig de waarheid is en goed of fout ook maar een mening, schieten de opvattingen over gezonder leven ook alle kanten op.

Ik moet eieren. Nee, eieren zijn slecht. Nee, goed, als je er maar bij mediteert. Koolhydraten zijn slechter dan Khameini. Behalve op dinsdag. En na een ijsbad. Suiker is energie. Maar dat is dus slecht. Als je meer energie wil moet je aan de testosteron. Dat kan je meten. Bij mij was ie volgens de huisarts minder dan bij m’n nichtje van negen. Ik moet meer slapen en minder vet. Nee, ik moet meer vet, maar alleen na vier glazen water. Ik moet ‘intermittend fasten’, dat is eten en niet eten verdelen over slots van acht en zestien uur. Vind ik dus zwaar, zestien uur eten.

Is dan niemand het nog met elkaar eens? Jawel, alle groentegoeroes zeggen dat ik vooral moet luisteren naar m’n lichaam. Maar als ik dat doe hoor ik alleen maar “Kaas, Worst, Bier!” En dat Dry January ook maar een mening is. Nog twee weken. Hou vol!

Richard Kemper

Instagram @richardkemper