Columns

Ook wij kunnen we er wat van. Het vorige kabinet zou de asielcrisis binnen een paar maanden oplossen. Grenzen dicht. Klaar. “Dat gaan we in Europa regelen!” riep de toen nog veelbelovende Caroline van der Plas van BBB. Dat was ooit een politieke partij. Tegenwoordig staan die letters gewoon weer voor het klasje in de sportschool: Benen, Billen, Buik.

We zijn verslaafd aan snelle oplossingen. Neem Ozempic. Tien kilo eraf in een half jaar. Vroeger betekende dat maanden koolhydraten slalommen, jezelf hielspoor wandelen en ongelukkig zijn. Nu val je af terwijl je op de bank ‘Heel Holland Bakt’ ligt te kijken met een doos eierkoeken in de ene- en een kotsbakje in de andere hand. Snelle oplossingen zijn heerlijk, maar je moet ze wel wantrouwen. Zodra je stopt met die spuit, veer je terug als een stressballetje. Alsof je vetcellen in de bosjes lagen te wachten: “Jij dacht dat we weg waren? Dat zullen we nog weleens zien!”

Een saucijzenbroodje uit de magnetron is na drie minuten net zo warm als na twintig minuten uit de oven, maar net zo slap als een verkiezingsbelofte van Wilders. Het ziet er echt uit, maar het smaakt naar nat karton. Een mooie tuin? Je kan alle planten in bloei bij een tuincentrum kopen, maar na twee weken ligt alle bloesem op de grond en kan je de cameraploeg van ‘BinnensteBuiten’ weer afzeggen. Een goede tuin ontstaat. In maanden. Seizoenen. Jaren. En dat geldt eigenlijk voor alles. Als het goed moet, kost het tijd. Een goed gesprek. Relaties. Vertrouwen. Democratie. Rouw. Ook die kan je niet haasten door zo snel als het kan met je duim op alle foto’s te tikken alsof je een hartmassage geeft aan een goudvis. Helaas.

Natuurlijk, er zijn uitzonderingen. Acteur Marcel Musters vroeg zijn Instagram volgers allemaal een euro te doneren om van zijn schulden af te komen. Binnen 48 uur was hij schuldenvrij. Daar staat normaal drie jaar schuldsanering voor. Het is hem zeer gegund. In de kern is het ook een prachtig idee dat je hulp mag vragen aan een ander als je het zelf even niet redt. Je zou het bijna op een bord bij een AZC zetten in plaats van ‘Wij werken aan uw terugkeer’.

Ik ga zelf ook zo’n crowdfunding opzetten trouwens. Mijn Porsche is alweer twee jaar oud en de temperatuur van mijn zwembad houd ik het liefst het hele jaar op 30 graden. Ja ja, gunnen is gunnen.

Voor meer dingen in het leven zou een fast forward knop geweldig zijn. Liefdesverdriet. De overgang. Een kater. Kerst. De pubertijd. In sommige ruzies waarbij ik steevast denk, was het maar anderhalf uur later. Dan had ik al drie keer “Sorry” gezegd en zij al twee keer “Geef me even”. Dan konden we weer door. Maar ja, dingen die goed moeten kosten nu eenmaal tijd. Zelfs een ruzie.

Richard Kemper

Instagram @richardkemper