Columns

Sommige mensen zouden ‘bonuszoon’ zeggen want ik was zelf niet bij de verwekking maar dat zijn details. Bovendien krijg ik van de term ‘bonus-‘of ‘cadeauzoon’ darmklachten en ‘stiefzoon’ klinkt weer niet zo gezellig. De enige keer dat ik het woord ‘stief’ heb gebruikt was toen ik zijn moeder op een vakantiefoto zag en dacht “Dàt wordt de moeder van mijn stiefkinderen”.

Een huwelijk dus! Ik vond het een grote eer om het te sluiten. Maar wat ik niet zei, en ik hoop dat u het voor u kunt houden, was dat ik een beetje in gevecht was met mijn eigen schijnheiligheid. Ik heb de afgelopen vijfentwintig jaar in het theater niets anders gedaan dan het hele huwelijk belachelijk maken. Ik vind dat ik dat mag, als een van de weinige niet-getrouwde mannen van mijn leeftijd. Wij zijn hier al decennia verloofd en dat werkt voor ons uitstekend.

Laten we heel eerlijk zijn, een huwelijkscontract wordt toch gesloten voor het geval dat het fout gaat, dus als je echt vertrouwen in de toekomst hebt hoef je niet te trouwen. Maar dit vond ik niet een hele gezellige opening van mijn speech. Net zoals ik een aantal andere belangrijke inzichten die ik in het theater maar wat vaak heb geroepen maar nu achterwege heb gelaten.

Of ze zich ooit weleens hebben afgevraagd of de uitspraak “in het huwelijksbootje stappen” iets te maken zou kunnen hebben met de uitspraak “roeien met de riemen die je hebt”? Of dat het toeval is dat het woord ‘huwelijk’ in het woord ‘afschuwelijk’ zit? Of ze weten dat trouwringen ‘de kleinste handboeien ter wereld’ worden genoemd? En dat elk huwelijk uiteindelijk volgens hetzelfde 3-ringen patroon verloopt: verlovingsring, trouwring, vernedering.

Ik heb ook maar niet aangestipt dat ze het zich nu misschien niet kunnen voorstellen, maar dat er ook dagen van ruzie zullen komen. Voor je het weet hoor je jezelf roepen: “Ja Schat, ik kan het wel met je eens zijn, maar dan zouden we allebei ongelijk hebben!” En mijn hoop dat ze het juridisch goed hebben geregeld, heb ik ook maar voor me gehouden. Meestal eindigt het in de rechtbank zo dat een van de twee staat te schreeuwen: “Hoezo getrouwd in gemeenschap van goederen? Ik zeg geen gemeenschap, dan ook geen goederen!”

Dat mijn schoondochter zich erop moet voorbereiden dat ze wat aankomt tijdens het huwelijk heb ik ook ingeslikt. Vrijgezelle vrouwen komen thuis, kijken wat er de koelkast ligt en gaan naar bed, getrouwde vrouwen komen thuis, kijken wat er in bed ligt en gaan naar de koelkast. Ik heb het allemaal niet gezegd.

De jongere generatie moet soms nog een beetje wennen aan het begrip ‘satire’ en bovendien, ik geloof erin bij die twee. Dus sloot ik af met een wijsheid die mij ook maar weer werd doorgegeven: “Drie dingen behouden altijd hun waarde: Vertrouwen, geloof in de toekomst, en de liefde. Maar de grootste van de drie, is toch de liefde.” Een vaderlijke toegift dus. In dit geval een bonusvaderlijke. En best apart; zonder satire dit keer.

Richard Kemper

Instagram @richardkemper