Columns

Mijn sociale media tijdlijn ontplofte in elk geval door de verontwaardigde berichten van mensen die schande spraken over de chaos die er “door een paar sneeuwvlokjes” ontstond. Allemaal mensen die het zelf natuurlijk allemaal veel beter hadden kunnen regelen en opvallend vaak uit de hoek kwamen die vindt dat we het sowieso met een veel kleinere overheid moeten doen, bemand door mensen die minder moeten verdienen.

Want inderdaad, de lange rijen langs de weg, de lege croissantjes schappen in de supermarkt, de instortende daken… dit kan toch niet! Laat niemand ooit nog beweren dat we niet weten hoe het in Palestina is. Het is maar welke toon je kiest. De eenling die zijn duim opstak bij een foto van een sneeuwvrij fietspad en “Bedankt sneeuwmensen!” postte was in ieder geval een welkome uitzondering.

Ook BN-ers tuimelden over elkaar heen met foto’s van de chaos op Schiphol waardoor ze nu hun welverdiende weekje Tenerife dreigden mis te lopen. Het opvallend ‘taggen’ van @KLM of @Schiphol in zo’n post in de hoop dat die rechtstreeks contact met ze opneemt omdat het een BN-er met duizenden volgers betreft, is net zo doorzichtig als de bewering dat Trump Venezuela heeft overgenomen vanwege zijn kloppende hart voor de democratie.

Is die inval een vloek of een zegen? Het is maar vanaf welke kust je het ziet. Ben je een onderdrukte Venezolaan die geen eten voor z’n kinderen kan kopen, dan zal het je boeien welke Barbie met een gezicht in Code Oranje je land komt bevrijden. Ben je een inwoner van Groenland die vindt dat het ene land niet zomaar een ander land kan kopen, schrik je je rot. De overname van Venezuela doet denken aan iemand die zegt dat ‘ie eindelijk van die lelijke stoelen af is nu zijn huis is afgebrand. We hoeven ons in elk geval niet meer af te vragen hoe Rusland en China zullen reageren als de Verenigde Staten op het wereldtoneel nog eens benadrukken dat je niet zomaar ongestraft een ander land mag binnenvallen. Chinezen en Russen verstaan elkaar bij het lachen.

Alles van waarde is weerloos. Dat geldt voor de ambtenaren die hun stinkende best doen om Nederland overeind te houden tijdens de sneeuw. Voor het door klimaatverandering smeltende ijs in Groenland die winning van olie, gas en aardmetalen makkelijker maakt en het land daarmee ongemakklijk gewild. Voor de vaders en moeders in ME-pakken die door losgeslagen gekken beschoten worden met vuurwerkgeweren en voor de arts die te hulp wil schieten als een ICE-agent onnodig een 37-jarige vrouw, Amerikaans burger en moeder van drie kinderen doodschiet.

De grote vraag is nu, zorgen deze schrijnende dingen ervoor dat we de komende tijd verder uit- of dichter bij elkaar komen? Het is maar welke toon je kiest. Laten we hopen dat het snel gaat dooien.

Richard Kemper

Instagram @richardkemper