TRENDY GETOB EN SLIMME DIALOGEN ****

Cabaret, 26 februari 2009, door Henk van Gelder

De vrouwen hebben de broek aan, de mannen staan in hun hemd. Want wat moeten die mannen nu nog? Bij de Viva krijgt een nieuwe lezeres al jarenlang een vibrator cadeau, maar een opblaaspop bij zes maanden Autoweek - vergeet het maar. Er zijn tegenwoordig zelfs vrouwen die hartaanvallen krijgen: "Ónze ziekte!" Aldus kort samengevat, de strekking van We moeten praten, het nieuwe, vijfde programma van Veldhuis & Kemper. Remco Veldhuis en Richard Kemper zijn al ruim zeven jaar succesvol in strak gemonteerde voorstellingen vol modieuze mannenpraat in sketch-achtige scènes met spitse samenspraakjes. Ze begonnen als een mannelijk soort Sex and the City en gingen in de daaropvolgende programma's verder in op allerlei aspecten van Rat Race, relaties en ander trendy getob van deze tijd. Als twee snoeverige prototypes van de moderne man, die echter ook een andere kant lieten zien - een romantische - in de wellustig wiegende liedjes waarmee hun optreden steeds wordt gelardeerd. Ook nu zijn die liedjes behendig opgebouwd rond rake regels als: "Alleen zijn gaat niet zonder jou".

We moeten praten, gemaakt met hun vaste regisseur Geert Lageveen, zit echter iets losser in elkaar van voorheen. Met meer conferences, die rechtstreeks op de zaal worden gespeeld, en minder toneelachtige dialoogscènes. Dat hapt lekker weg, maar bijt net iets minder dan voorheen. Terwijl hun conferences zich op de grappen richten, zitten hun dialogen veel slimmer in elkaar. Veel geraffineerder. Dat bewijst vooral de spannende slotscène, waarin alles wordt samengebald wat eerder is besproken. En op zijn kop gezet, want dan blijkt dat de mannen volledig op het verkeerde been zijn gezet. Door de vrouwen.