• ALGEMEEN DAGBLAD: **** "Heerlijke rake zelfspot bij Veldhuis & Kemper... Een voorstelling die zonder twijfel tot de beste uit hun oevre behoort... De vijfde van Veldhuis & Kemper is een verrukkelijke avond" TELEGRAAF: **** "Sterk programma over slappe mannen... De dialogen zijn snel, grappig en uit het leven gegrepen... Zeer geslaagde voorstelling van een cabaretduo dat na vijf programma's frisser oogt dan ooit". GPD: "kolderieke dialogen en voortreffelijke liedjes... enorme lachsalvo's... Door hun vakmanschap verwerven Veldhuis & Kemper zich met 'We moeten praten' definitief een plek in het vaderlandse cabaret." VOLKSKRANT: **** "Het gaat nu verder en harder"..."Ze zoeken met scherpe grappen steeds meer de grens op en weten de huilerigheid die bij dit onderwerp op de loer ligt behendig te omzeilen door zichzelf stevig door de mangel te halen".  NRC HANDELSBLAD: **** "Trendy getob en slimme dialogen" HP DE TIJD: "...een bitterzoete muzikale komedie van het allerhoogste niveau." FRITS SPITS in 'KrantMetEenMening': "Het is sinds Sonneveld en Halsema het beste muzikale cabaret dat ik heb gezien."..."Gaat dat zien!"
 

recensies We moeten praten

Metro

Metro, 16 februari 2009, Erik Jonk

"We moeten praten". Voor velen vormen de drie woordjes een dodelijke zin. Relatie naar de knoppen, je kent het wel. Maar het kan ook op tal van andere manieren. Bij Richard Kemper en Remco Veldhuis gaat het in hun vijfde programma om de rollen tussen verschillende mannen en vrouwen. Die rollen worden verpakt in behoorlijk amusante verhalen met tussendoor muziek van de gelijknamige nieuwe cd. Voor wie de monsterhit 'Ik wou dat ik jou was' niet meer kan horen geen welkome afwisseling, maar met de stoere dames Wieke Garcia en Phaedra Kwant als begeleiding ook wel weer te pruimen. Vrouwen hebben zich na duizenden jaren van onderdrukking bevrijd en de broek aangetrokken. een 14-jarige krijgt tegenwoordig een vibo bij de Yes, oudere meiden gaan voor een carrière en werken over, terwijl de vent is verworden tot een sukkel met ovenhandschoenen aan en die zittend plast. Daar zou het over gaan. We moeten praten is zeker grappig, de teksten raak. De omgekeerde wereld tussen man en vrouw had nog meer aangedikt mogen worden. Dan was de avond hilarisch geweest.

 
 
contact   |
  | home | contact |
© veldhuis en kemper 2006